Just one more story | Mei

Je herkent de foto voor de writing prompt deze maand vast nog wel! Het is er namelijk niet een die je snel weer vergeet. Ben je benieuwd naar mijn verhaal bij deze foto? Lees dan snel verder.

abandoned
Bron: http://teachingliteracy.tumblr.com/post/107708775708

“Take up the bodies. — Such a sight as this becomes the field, but here shows much amiss. Go bid the soldiers shoot.”

Beneden viel met een luide bons de deur op de grond. Dorothy sprong van haar stoel af en klapte haar exemplaar van Hamlet dicht. Door het kiertje van de de deur kon ze maar net zien hoe meer dan tien mannen in pak het huis binnen vielen.  “Het is tijd Walter!” schreeuwde de laatste net gekleede man die binnen kwam. “Waar zit je?” Zei hij zachter en veegde een stuk van de deur lijst weg met zijn wandelstok, die duidelijk deel uitmaakte van zijn modieuze outfit die paste bij een man van zijn status in het begin van de twintigste eeuw. Dorothy wachtte tot ze hem ook onder de balustrade zag verdwijnen. Ze wilde achter hen aan gaan, maar ze was bang. Verslagen liet ze haar vingers over de licht groene muur glijden, de kleur waar ze eerst altijd rustig van werd.

Ze wist waar de mannen voor kwamen, geld. Haar man Walter werkte bij de bank en had investeerders goede zaken beloofd, maar kon die na alle paniek door de beurscrash niet meer nakomen. De mannen zouden het huis alleen verlaten met geld of met de voldoening van wraak.

Ze moest iets doen! Ze kon hier niet zitten wachten terwijl ze bestolen gingen worden of weduwe werd. Ze scande de kamer voor mogelijke wapens, maar er was alleen meubilair en boeken. Ze hoorde de mannen naar boven komen, er was geen tijd meer. Haar korset maakte haar paniekerige ademen nog lastiger. Ze gooide de deur van de boekenkast open en pakte een stapel dikke boeken. Toen de eerste man de kamer binnen stapte gooide ze uit paniek haar encyclopedie recht in zijn gezicht. “Hersenschudding staat op pagina 254.” Zei ze toen ze zich herpakt had en tilde haar lange jurk op om over de man heen te stappen.

Ze moest zo snel mogelijk Walter vinden en vluchten. Haar instinct zei beneden dus liep ze zo snel als ze kon met haar hakken en lange jurk van de trap af . “Luister Walter, jij gaat ons nu ons geld terug geven! of dit wordt een tragische avond.” Zei de leider van de overval. Dorothy zag dat twee van zijn handlangers een revolver op haar man richtte. Ze kon het niet geloven, haar eigen man onder schot gehouden in zijn eigen huis.

Uit een vlaag van woede gooide ze een andere encyclopedie naar het hoofd van de leider. Die viel met een doffe bons op de grond. De twee handlangers draaide zich verontwaardigd om en richten hun revolvers nu op haar. “Dorothy?!” wist Walter in pure verbijstering uit te brengen. Zijn verbijstering duurde niet lang toen hij de angst in het gezicht van zijn vrouw zag. Één van de handlangers wilde zich omdraaien en Walter pakte snel de loop van zijn revolver en richtte die naar de grond. De revolver ging af en schoot in de voet van de handlanger. Dorothy gooide snel haar laatste encyclopedie naar het hoofd van de andere handlanger. Walter griste snel de revolvers uit de handen van hun overvallers en rende achter Dorothy aan de tuin in.

Walter en Dorothy hebben niet meer achterom gekeken en zijn die dag verdwenen voor de rest van hun dorp. Al gouw werden er spook verhalen verteld over hun huis en alleen enkele waaghalzen durfden nog in het huis rond te lopen.

Maar Walter en Dorothy leefde nog lang en gelukkig

-X- Esther

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s