Paaz, Myrthe van der Meer

paaz
Bron: bol.com

Laatst leende ik een boek van mijn oma (ja ze heeft soms goede smaak). Zij moest het lezen voor haar boekenclub en ik? Mij leek het wel een leuk boek.
Op het woord ‘leuk’ kwam ik tijdens het lezen echter al snel terug. Het boek is niet ‘leuk’ niet omdat het niet fijn geschreven is ofzo hoor. Nee, het onderwerp is niet leuk. Lezen over suïcidaal zijn en op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis zitten is niet ‘leuk’.

Titel: Paaz
Schrijver: Myrthe van der Meer
ISBN: 9789044336672
Aantal pagina’s: 352
Uitgever: The House of Books | 2012

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn?
Het is het begin van Emma’s zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek met al haar regels, pillen en diagnoses – een zoektocht naar de uitgang, maar boven alles een zoektocht naar zichzelf. Tijdens haar reis langs vreemde patiënten en nog vreemdere therapeuten, depressieve kerstballen en onverwachte vriendschappen, begint Emma te beseffen dat ze hier niet voor niets zit, en dat zij de enige is die kan bepalen of, maar vooral ook hóé ze ooit de paaz weer verlaat.

Mijn eerste indruk van Emma was dat ze een vreemd persoon is. Iemand die denkt dat het heel normaal is om te leven met het constante verlangen om dood te willen. Ze snapt dan ook niet dat andere mensen het leven niet op zo’n manier beleven.

Toen ik halverwege het boek was, was er een plotseling sterfgeval in mijn familie. Hierdoor kon ik gewoon even niet verder lezen. Ik kon Emma (die zo graag dood wilde) op dat moment even niet uit staan. Niet doordat ze zo’n vervelende hoofdpersoon is hoor, nee doordat ze dood wil en jaloers is op mensen die wel dood zijn. Na een tijdje heb ik het boek echter weer opgepakt en heb ik het uitgelezen.

Ik vond het boek erg interessant. Ik ben nog geen andere boeken tegengekomen die de situatie op een psychiatrische afdeling zo goed en beeldend beschrijven. Van der Meer schrijft erg levendig, waardoor je een goed beeld krijgt van de paaz (psychiatrische afdeling algemeen ziekenhuis) en de andere patiënten. Het boek is erg emotioneel doordat het om een depressieve vrouw gaat die met zichzelf worstelt. Gelijkertijd is het boek ook erg grappig, wat erg tegendraads is. Emma probeert altijd met grapjes vragen te ontwijken en de sfeer te verbeteren, wat vaak ook lukt. Deze grappen zorgen voor de nodige comic relief in het boek, waardoor het ook erg makkelijk weg leest.

Verder vind ik dit boek ook erg geloofwaardig. Van dit boek wil ik wel aannemen dat dit een manier is waarop het er mogelijk op een paaz aan toe kan gaan. Zeker omdat Van der Meer zelf in feite Emma is. Zij weet dus als geen ander hoe het er echt aan toe gaat. Het feit dat er een grote kern van waarheid in zit vind ik erg leuk van dit boek.

De emotionele strijd van Emma wordt hierdoor ook beschreven op een manier wat alleen kan als je zelf op de paaz hebt verbleven. En dat is wat het boek zo speciaal maakt.

1 hart1 hart1 hart1 hart

-x- Mirthe

Koop bij bol.com

Advertenties

Een gedachte over “Paaz, Myrthe van der Meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s